Teme ovog bloga obrađuju se tokom Zoom radionica ili radionica uživo koje vodi Andrej Pangos. Ako želiš da učestvuješ ili organizuješ radionicu, možeš pronaći više informacija na stranici posvećenoj radionicama.
ParaŠiva i ParaŠakti: Ples koji rađa Univerzum – Božanski ritam Večnog Oscilatora
Odlomak iz jedne od mojih knjiga (napisane su na italijanskom).
Napomena: Prevod je urađen uz pomoć alata i može sadržavati odstupanja od originalnog teksta.
U kontekstu Androgina – tj. Puruše (Adam Kadmona) – sabijajuća sila, koja predstavlja Volju Prostora, i oscilatorna, potencijalno ekspanzivna dinamika Mulaprakriti funkcionišu kao jedinstven sistem; ta dinamika, oscilacija Mulaprakriti, iako je Nužnost, dakle neizbežna, može se shvatiti kao volja Mulaprakriti – ili bolje rečeno: volja koja sama Mulaprakriti jeste.
Napomena: Kada govorimo o Prostoru kao Biću i njegovom pojavljivanju, Nužnost i Volja se podudaraju, jer Prostor (Totalitet) ne može biti ništa drugo osim onoga što jeste, sa svojim Neizbežnostima, koje se sa psihološkog stanovišta mogu razumeti kao Volja. Treba, međutim, imati u vidu da je psiha aspekt Prostora, koji nije prisutan na višim nivoima Istog.
Razmišljajući o konceptu Božanske Volje, važno je imati na umu da ona nije proizvoljan impuls, već je usko povezana sa unutrašnjim redom Totaliteta. Može se shvatiti kao neka vrsta neophodnog algoritma, neizbežna struktura koja podržava funkcionisanje Prostora kao Večnog Oscilatora. Ovaj poslednji predstavlja najviši Red Totaliteta i istovremeno jeste i ispunjenje Božanske Volje, i sama Božanska Volja. Božanska Volja je nužno ostvarenje odnosa Totaliteta (Prostora) sa samim sobom: to je neizbežna sudbina Totaliteta; dinamike Totaliteta jesu sam Totalitet, koji je totalitet dinamika.
Vraćajući se na temu Adama Kadmona i izvornog odnosa između sabijajuće sile i oscilacija Mulaprakriti, možemo sada dublje razmotriti kako ta izvorna dinamika predstavlja Prekosmički Ples i temelj Kosmičkog Plesa.
Kao što smo već videli, Adam Kadmon (Puruša) predstavlja egzistencijalni modalitet u kojem su jedinice Mulaprakriti potpuno preklopljene u stanju superkompresije, održavajući hiperdinamičku ravnotežu. Sabijajuća Sila (Thamas) predstavlja Muški Princip, dok oscilacija Mulaprakriti predstavlja Ženski Princip.
Možemo stoga prepoznati tri elementa – ili tačnije, jedan jedinstveni princip sastavljen od dva aspekta: Androgini Puruša (Adam Kadmon), koji integriše sabijajuću silu Thamas kao Muški Princip (ParaShiva, Krišna), i supstancu – odnosno oscilatorni ekspanzivni dinamizam – Mulaprakriti kao Ženski Princip (ParaShakti, Radha). Njihov odnos ne zasniva se na dualnosti, već na savršenoj saradnji koja čini Androgina. ParaShiva ne ograničava ParaShakti; Krišna uzdiže Radhu.
Pod dejstvom sabijajuće sile, svaka jedinica Mulaprakriti čuva svoj identitet i prirodnu tendenciju ka ekspanziji, koja se izražava u obliku zračenja kada se dostigne kritična tačka maksimalne kompresije. Jednom kada transmigrira, Ženski Princip daje početak Kosmosu, uvek u interakciji sa Muškim Principom (sila kompresije).
Ovaj odnos predstavlja Prekosmički Ples Androgina, u kojem muški i ženski principi sarađuju u koherentnoj i simultanoj dinamici, bez sekvencijalne manifestacije. Taj ples ravnoteže izražava nemanifestovanu harmoniju između sile sabijanja i sile ekspanzije. Sabijajuća sila ne potiskuje, već reguliše oscilatorni ekspanzivni potencijal Mulaprakriti, održavajući ravnotežu sistema u simultanoj organizaciji.
Sa transmigracijom Mulaprakriti, delovi potencijala izraženog u Prekosmičkom Plesu ostvaruju se kao Kosmički Ples, manifestujući se u obliku Shiva–Shakti, što možemo razumeti kao Mahad Prakriti s jedne strane, a s druge kao naredne faze Supstrata: Abhiman, Ahankara i Vritti u obliku sferičnog fotona, tj. faze Bhava (Yoni).
Sam Shiva je dakle takođe sastavljen od Shakti, ovde shvaćene kao transmigrirajuća vibracija. Poznata izreka Tantre glasi: „Shiva bez Shakti je leš” – što ukazuje da čak i ono što se pojavljuje kao čisti muški princip svoju operativnost ostvaruje isključivo kroz dinamičku žensku energiju. Suštinski, uvek govorimo o različitim modalitetima organizacije Mulaprakriti, tj. ParaShakti. Isto važi, naravno, i za Vishnua i Brahmu, čija funkcija počiva na specifičnim konfiguracijama iste izvorne supstance (Mulaprakriti).
Kosmički Ples je progresivna aktualizacija ParaShakti kroz sve faze Supstrata, od Mahad do Bhava.
Ova dva izraza Plesa – ParaShiva–ParaShakti i Shiva–Shakti – jesu dva aspekta Večnog Oscilatora koji Prostor jeste. Prekosmički Ples izražava simultanost, dok Kosmički Ples izražava sekvencijalnost.
Ritam oba Plesa određuju Deset Brojanja, strukturni princip Kosmičkog Reda, o kojem se govori u posebnom poglavlju.
„Svojim nemanifestovanim oblikom prožimam ceo univerzum. Sva bića prebivaju u Meni, ali Ja ne prebivam u njima.”
Bhagavad Gita 9.4
Pošto smo, uistinu, i sami Androgini (Puruša, Identitet, Adam Kadmon), Prekosmički Ples predstavlja nas same, dok Kosmički Ples predstavlja naše ispoljavanje.
Postati Čovek, u tom smislu, znači naučiti da svesno „plešemo“ u okviru zemaljskog života, integrišući u njemu ritam prekosmičkog i kosmičkog Plesa koji već nosimo u sebi. Kao ljudska bića, pozvani smo da u svakodnevici utelovimo kvalitet našeg Izvornog Plesa, izražavajući tako živu vezu između onoga što jesmo u suštini i onoga što manifestujemo u zemaljskoj dimenziji.
Umano - il blog di Andrea Pangos 
Lascia un commento